WIESŁAW WYSOCKI SP2DX (1932-2014)

Wiesław Wysocki urodził się 12.07.1932r. w Poznaniu ?. Mieszkał wraz z rodziną przy ulicy ul. Czesława 3m 14 w Poznaniu Poznań. Wiesław w czasie wojny pomagał ojcu w  przygotowywaniach chassis do konspiracyjnych odbiorników radiowych budowanych przez ojca dla „podziemia”. Lata 1940-1945 spędził w okupowanym Poznaniu. Po wojnie zajmował się rozbieraniem radiostacji niemieckich. Uczył się języka angielskiego. Pierwszy odbiornik(O-V-1) na lampach RV12P2000 zbudował w 1946 r. W 1948 r. uruchomił niemiecką radiostację czołgową o mocy około 20W. Antena czołgowa zasilana drutem zainstalowana była na kominie. Przydzielił sobie znak SP8XA. Członkiem PZK jest był od 1948 r. Mimo obowiązującego rozkazu wojennego dowódcy frontu o zakazie posiadania i używania odbiorników radiowych  16-to letni Wiesław zaczął prace w pasmie 27-28 MHz pod nielegalnym znakiem SP8XA. Pierwszą łączność nawiązał na telegrafii z CN8BK. W tym czasie uczestniczył w zawodach ARRL DX C i wysłał dzienniki do organizatora. Miał QSL managera, którym Był Bob Shaffer W3JKO. Bob drukował i wysyłał karty do korespondentów Wiesława. Jednak zaniechał pracy w eterze w związku z uaktywnienie się Urzędu bezpieczeństwa. Był aktywnym operatorem pierwszej powojennej w kraju stacji klubowej SP5ZPZ oddziału  poznańskiego PZK.

Czytaj więcej: WIESŁAW WYSOCKI SP2DX (1932-2014)

TADEUSZ WYSOCKI SP3PF (1902-1978)

Tadeusz Wysocki prawdopodobnie urodził się w Kościanie w 1902 r. Pierwszy znak jaki używał to SP3PF wydany przez klub na adres Kościański. Licencję SP1JF wydaną przez MPiT otrzymał pod koniec 1935 r, ze wskazaniem na adres Św. Czesława 3/14 w Poznaniu. Latem 1936 r. ukończył budowę stacji klubowej Poznańskiego Klubu Krótkofalowców. Dwa nadajniki CW 150 W i Foniczny 50 W. Był wtenczas kierownikiem odpowiedzialnym  stacji i prowadzi bibliotekę klubową (wrzesień 1936r.) Z jego inicjatywy powstała sekcja UKF PKK. Pracował na 10,3m, 10,7, 10,3 m i 5 m.

W dniach 4-8 .11.1936 r. odbyła się w Poznaniu wystawa  Sztuka-Kwiaty-Wnetrze. W ramach tej wystawy PKK zorganizował dział krótkofalarski, cieszący się dużym zainteresowaniem zwiedzających. Tam Tadeusz SP1JF demonstrował stacje zainstalowane na rowerze.

W dniu 23 .01.1937r. Odbyło się Walne Zebranie członków PKK. Na sekretarza klubu wybrany został Tadeusz SP1JF. W wynikach stacji SP biorących udział w IV Zawodach Międzynarodowych PZK 1937 (Obecnie SPDX Contest) SP1JE figuruje na 36 miejscu w klasyfikacji stacji SP.

Zmarł 4.02.1978 r. i prawdopodobnie pochowany jest na cmentarzu w Poznaniu.

STEFAN CZARNECKI SP5GX (1915-1997)

Stefan Czarnecki urodził się 24.12.1915r. W Kijowie. Pierwszy kontakt z radioamatorstwem miał w 1924 kiedy to w prasie przeczytał o łącznościach radiotelegraficznych. Ta informacja skłoniła go do budowy odbiorników detektorowych a później bardziej rozbudowanych na lampie radiowej.
Na swoich odbiornikach słuchał głównie stacje radiofoniczne ale zdarzyły się też inne a mianowicie krótkofalowcy. Był aktywnym działaczem harcerskim. Po zdaniu matury w 1935 roku dostał się na Wydział fizyki Uniwersytetu Warszawskiego. W czasie studiów ukończył kurs krótkofalarski a następnie zdał egzamin.
Licencję otrzymał w 1937 r. o znaku SP1SC. Mieszkał w Zalesiu k. Warszawy, był członkiem P.K.R.N. Jego pierwszy nadajnik zbudowany był w układzie Hartle ya na triodzie zasilanej z baterii typu A 409. Zaczynał od pasma 40- metrowego na którym z mocą trzech watów przeprowadził pierwszą łączność a była to stacja LA7Z. Kolejno uruchomił pasmo 20 metrów. W kwietniu 1938 r. wziął udział w krajowych zawodach graficzno-fonicznych zajmując 57 miejsce na 71 startujących. Również w 1938 r. rozpoczął odbywanie służby wojskowej.

Czytaj więcej: STEFAN CZARNECKI SP5GX (1915-1997)

EMIL JURKIEWICZ SP2CC (1891-1980)

Emil Jurkiewicz urodził się 15.07.1891 r. w Gródku Jagielońskim niedaleko Lwowa.
Ukończył realne gimnazjum we Lwowie. Został przydzielony do formacji wojsk łączności, gdzie zainteresował się łącznością radiową. Dowództwo widząc jego zainteresowanie wysłało Emila na szkolenie w tym zakresie, które procentowało w udoskonalaniu posiadanego sprzętu i uzyskaniu oraz sprawniejszej radiotelegraficznej łączności.
W jednym z „Radjo- Amatorów” wydawanych przez braci Odyńców przeczytał o lwowskich krótkofalowcach. Szybko został członkiem LKK z numerem 26 na pierwszej liście.
Doświadczenie i zasługi przyczyniły się do uzyskania pracy w łączności również po odzyskaniu niepodległości. W 1918 r powołało go na stanowisko kierownika technicznego radiostacji na poznańskiej cytadeli. Radiostacja ta jako pierwsza stacja wojskowa, w odrodzonej Polsce, przekazana została Ministerstwu Poczt i Telegrafów a Emil został pracownikiem tego resortu. W 1922 r. skierowany został do budowy radiostacji w Grudziądzu a po jej wybudowaniu został jej kierownikiem.

Czytaj więcej: EMIL JURKIEWICZ SP2CC (1891-1980)

ZIEMOWIT BOGATOWSKI SP6GB (1930-2011)

Ziemowit Bogatowski urodził się w dniu 11.02 1930 w m. Lida. Pierwszy kontakt z radiem miał w 1938 roku. Był to radioodbiornik Telefunkena. Mieszkał wtenczas w Warszawie na Żoliborzu na ulicy Mickiewicza 32A. W radiu szukając muzyki natrafił na „dziwne rozmowy”. Znajomy ojca podpowiedział mu, ze to krótkofalowcy. Wybierał się do jednego z nich, ale wojna zniweczyła plany. W ramach wojennej tułaczki znalazł się w Łowiczu. Cały czas myślał o budowie radia a jego marzenia spełniły się w 1943 roku, gdy bez większego problemy udało mu się kupić „kryształek”.
Cały czas udoskonalał swój sprzęt i słuchał, co się dzieje na falach eteru. Pod koniec wojny udało mu się zainstalować antenę na dach, co było ryzykownym wyczynem. Zbudował odbiornik typu 0-V-0. W 1946 roku przeprowadza się do Wrocławia. Tam poniemiecki sprzęt radiowy można było znaleźć prawie na każdej ulicy. Nie było tez problemem pozyskania literatury krótkofalarskiej w języku niemieckim. Mając do dyspozycji callbooki szukał domów, w których mieszkali krótkofalowcy. Na jednym z domów wisiała antena W8JK, gdzie indziej znalazł kary QSL.
W magazynach wojskowych łączności znalazł wszystko, co tylko chciał. Jak pisze we wspomnieniach do domu przywiózł tego sprzętu około 10 wózków ręcznych. Pod koniec 1947 roku Służba Polsce organizuje kurs radiotelegrafistów. Jednym z kursantów był Ziemowit.
Robi w tym czasie setki nasłuchów prawie wyłącznie na CW. Mając taki arsenał sprzętu nadawczego nie trudno było uruchomić nadajnik. Używając znaku SP1 IL przeprowadza kilka QSO

Czytaj więcej: ZIEMOWIT BOGATOWSKI SP6GB (1930-2011)

Ppłk. inż ROMAN ŁAGODZIŃSKI SP3YE (1940-2016)

Roman Łagodziński urodził się 23.10.1940 r. w Poznaniu. Już w szkole podstawowej zbudował pierwszy odbiornik radiowy. Nie było wtenczas diody półprzewodnikowej a więc w rachubę wchodził kryształek i to w wykonaniu Romka. Na takim sprzęcie mógł odbierać dwie stacje radiofoniczne: Warszawę na falach długich i PR Poznań na falach średnich. Miał też do dyspozycji radioodbiornik „Telefunken” na którym słuchał dziwnych rozmów-jak się później okazało to były głównie kółeczka krótkofalowców poznańskich. Wtenczas miał okazję słuchać charakterystycznego wywołania ogólnego Emila „… tu SP2CC z naszego kochanego Wybrzeża” i najsilniejszej w tym czasie stacji Klemensa SP2BE.
 W połowie lat 50-tych napisał list do Alfreda Jankowskiego SP3PJ, który zaprosił go do udziału w spotkaniach klubu, (oddziału PZK),który mieścił się na ulicy Świętosławskiej w Poznaniu. Tam prawie co tydzień miał okazje przebywać w gronie krótkofalarskiej elity Wielkopolski -takich krótkofalowców jak Jan Sroczyński SP3PS, Zdzisław Kachlicki SP3PK, Edward Musioł SP3GZ, Alfred SP3PJ, znany aktor poznański Zenon Burzyński SP3MQ oraz jego nauczyciel i wprowadzający w tajniki krótkofalarstwa Jan Klewenhagen SP3AK.

Czytaj więcej: Ppłk. inż ROMAN ŁAGODZIŃSKI SP3YE (1940-2016)

HENRYK CICHOŃ SP9ZD (1939-1999)

Dr inż. Henryk Cichoń SP9ZD urodził się 14 września 1939 roku w Katowicach.
W latach 1958-65 należał do klubu PZK w Nowym Bytomiu (SP9PNB)
Pierwszą licencję (Kat III) otrzymał 30.12. 1958 r. a w 1975 roku kat. I 750 W.
W latach 1960-1975 mieszkał w Tychach.
Od 1965 roku należał do Śląskiego Klubu Krótkofalowców w Katowicach.
SP9ZD do działań ZOW PZK włączył się po opuszczeniu siedziby przy ulicy Mickiewicza.
Gdy stan zdrowia SP9DW pogorszył się zrezygnował z funkcji prezesa a na jego miejsce wybrany został Henryk SP9ZD. Drugi raz prezesem został po kadencji SP9MM
Gdy został reprezentantem PZK w IARU zrezygnował z prowadzenia ZOW. W IARU- zajmował się tematyka Kompatybilności Elektromagnetycznej (EMC) Uczestniczył w wielu konferencjach europejskich poświęconych EMC Był autorem książki poświęconej EMC.
W 1974 roku Henryk był koordynatorem łączności pomiędzy polska wyprawą wysokogórską na Alaskę w, której uczestniczył Wojtek SP9PT a radiostacjami z Polski głównie ze stacja Oddziału PZK w Katowicach.
Od 1975 roku mieszkał w Katowicach przy ulicy Szczygłów 10 w pięknym domu jednorodzinnym z ogrodem. Był członkiem SPDX z nr 088.Do SP OTC wstąpił 17.09.1980 r.

Czytaj więcej: HENRYK CICHOŃ SP9ZD (1939-1999)