ZIEMBICKI JAN SP6FZ (1909-1969)

Jan Ziembicki SP6FZ urodził się 19.08.1909 r. w Lwowie. Ojciec Witold był lekarzem i historykiem medycyny, profesorem Uniwersytetu Lwowskiego. 1924 rok miał wielkie znaczenie życiu 15 letniego Jana. W tym właśnie roku uruchomił pierwszy nadajnik i pojawił się na falach eteru pod znakiem LW3. Początkowo były to koncerty nadawane na falach powyżej 200m. W czasie Międzynarodowego Kongresu Radioamatorów w Paryżu w 1925 roku,  gdzie Polskę reprezentowała 9-cio osobowa delegacja z Stanisławem Odyńcem na czele uzgodniono wprowadzenie  pierwszych uporządkowanych znaków narodowościowych. Janek początkowo zaczął ożywać znaku TPAF a pod koniec roku 1925 TPAR. W wyniku postanowień Konferencji Waszyngtońskiej z dniem 1.01.1929 r. Janek zaczął używać znaku SP3AR. W dniu 6.12.1926 r grupą kolegów radioamatorów założył Lwowski Klub Radionadawców, którego został sekretarzem. Siedzibą klubu było mieszkanie prof. dr W. Ziembickiego (ojca Janka) przy ul. Bielowskiego 6. Wkrótce LKR przemianowany został na Lwowski Klub Krótkofalowców (LKK). Oficjalny statut klubu, z nową nazwą LKK  został zatwierdzony w lutym 1927 r. Klub ten , do grudnia 1932r, reprezentował polskich krótkofalowców w IARU

Czytaj więcej: ZIEMBICKI JAN SP6FZ (1909-1969)

WOJCIECH KŁOSOK SP9PT

Wojciech Kłosok SP9PT urodził się 17.04.1942 roku w Radlinie koło Rybnika.

Pierwszy raz z krótkofalarstwem spotkał się w 1958 r. Uczęszczał wtenczas do drugiej klasy Technikum Geodezyjnego w Opolu. Na terenie szkoły rozpoczął działalność harcerska radiostacja SP6KAZ. Tam właśnie Wojtek pod nadzorem Daniela SP6GD przeprowadził pierwszą w swoim życiu łączność przy użyciu AM.

Szybko uzyskał licencje nasłuchowa znak SP6 6012.  Zbudował wówczas swoje pierwsze urządzenie krótkofalarskie a był nim odbiornik O-V-1, na którym wieczorami w internacie prowadził nasłuchy. Lecz nie AM a CW było jego głównym zainteresowaniem. Dzięki Bogusławowi SP6TQ (SK) i Jurkowi SP6UK (SK) szybko przyswoił sobie alfabet Morrse`a. Był bardzo aktywnym operatorem stacji klubowej. Jako 16 -latek często prowadził łączności z znanymi krótkofalowcami: SP2CC, SP2BE, SP7LA i SP9EC. Brał udział w zawodach krótkofalarskich. Niestety wiek nie pozwalał mu na otrzymanie indywidualnej licencji nadawcy. W czasie wolnym od nauki wracał do domu w  Radlinie i zawsze odwiedzał mieszkającego w pobliżu Edwarda SP9EK, który go z radością przyjmował  i przekazywał kolejne tajniki krótkofalarstwa. W marcu 1958 r. wspólnie z  Jerzym SP5WW w ramach 48 godzinnej akcji krótkofalarskiej sprowadzili z Jugosławii niedostępne w Polsce lekarstwo dla ciężko chorego dziecka. Egzamin na licencje zdał w wieku 16 lat. Kierownik stacji SP6KAZ wiedział już, że ma do czynienie z wyjątkowym kandydatem na krótkofalowca  i podjął  też wspólnie z wpływowymi  krótkofalowcami z Warszawy  działania w Ministerstwie Łączności.

Czytaj więcej: WOJCIECH KŁOSOK SP9PT

WIESŁAW WYSOCKI SP2DX (1932-2014)

Wiesław Wysocki urodził się 12.07.1932r. w Poznaniu ?. Mieszkał wraz z rodziną przy ulicy ul. Czesława 3m 14 w Poznaniu Poznań. Wiesław w czasie wojny pomagał ojcu w  przygotowywaniach chassis do konspiracyjnych odbiorników radiowych budowanych przez ojca dla „podziemia”. Lata 1940-1945 spędził w okupowanym Poznaniu. Po wojnie zajmował się rozbieraniem radiostacji niemieckich. Uczył się języka angielskiego. Pierwszy odbiornik(O-V-1) na lampach RV12P2000 zbudował w 1946 r. W 1948 r. uruchomił niemiecką radiostację czołgową o mocy około 20W. Antena czołgowa zasilana drutem zainstalowana była na kominie. Przydzielił sobie znak SP8XA. Członkiem PZK jest był od 1948 r. Mimo obowiązującego rozkazu wojennego dowódcy frontu o zakazie posiadania i używania odbiorników radiowych  16-to letni Wiesław zaczął prace w pasmie 27-28 MHz pod nielegalnym znakiem SP8XA. Pierwszą łączność nawiązał na telegrafii z CN8BK. W tym czasie uczestniczył w zawodach ARRL DX C i wysłał dzienniki do organizatora. Miał QSL managera, którym Był Bob Shaffer W3JKO. Bob drukował i wysyłał karty do korespondentów Wiesława. Jednak zaniechał pracy w eterze w związku z uaktywnienie się Urzędu bezpieczeństwa. Był aktywnym operatorem pierwszej powojennej w kraju stacji klubowej SP5ZPZ oddziału  poznańskiego PZK.

Czytaj więcej: WIESŁAW WYSOCKI SP2DX (1932-2014)

RYSZARD GIRULSKI ( 1926-2008)

Ryszard Girulski  SP5QQ urodził się 19 października 1926 r. w Brześciu nad Bugiem. W1952 r. ukończył wydział elektryczny w Katedrze Telekomunikacji Politechniki Warszawskiej. Podjął  prace w Instytucie Łączności w Warszawie i Miedzeszynie, a następnie w Instytucie Badan Jądrowych w Świerku i Warszawie, gdzie pracował również Jerzy SP5LP, znany w eterze jako „Leniwy Papcio”.  Był autorem i współautorem  szeregu książek z zakresu radiotechniki i elektroniki. Został członkiem Warszawskiego Klubu Krótkofalowców, a w roku  1960 otrzymał licencje o znaku wywoławczym  SP5QQ . W roku 1963 ukazała się Jego autorstwa, 400 stronicowa książka  „Amatorskie Urządzenia Krótkofalowe - i ich obsługa”. Była to   dawno oczekiwana książka przez odradzający się szeroki ruch krótkofalarski w Polsce. Która w sposób przystępny omawiała zasady konstrukcji urządzeń nadawczo-odbiorczych i urządzeń kontrolno-pomiarowych oraz podstawowe  zasady prowadzenia korespondencji radiowej. Mimo dużego, wówczas, zaangażowania się w pracy zawodowej znajdował czas na działalność społeczną w klubie. Był również członkiem Zarządu Oddziału Warszawskiego PZK, oraz w roku 1965 delegatem na V Zjazd Krajowy  PZK, gdzie wybrany został do składu ZG. Zostając przewodniczącym powołanej komisji wydawniczej, która miała za cel min. opracowanie rozszerzonego i bardziej dostępnego Biuletynu Krótkofalarskiego.

Czytaj więcej: RYSZARD GIRULSKI ( 1926-2008)

TADEUSZ WYSOCKI SP3PF (1902-1978)

Tadeusz Wysocki prawdopodobnie urodził się w Kościanie w 1902 r. Pierwszy znak jaki używał to SP3PF wydany przez klub na adres Kościański. Licencję SP1JF wydaną przez MPiT otrzymał pod koniec 1935 r, ze wskazaniem na adres Św. Czesława 3/14 w Poznaniu. Latem 1936 r. ukończył budowę stacji klubowej Poznańskiego Klubu Krótkofalowców. Dwa nadajniki CW 150 W i Foniczny 50 W. Był wtenczas kierownikiem odpowiedzialnym  stacji i prowadzi bibliotekę klubową (wrzesień 1936r.) Z jego inicjatywy powstała sekcja UKF PKK. Pracował na 10,3m, 10,7, 10,3 m i 5 m.

W dniach 4-8 .11.1936 r. odbyła się w Poznaniu wystawa  Sztuka-Kwiaty-Wnetrze. W ramach tej wystawy PKK zorganizował dział krótkofalarski, cieszący się dużym zainteresowaniem zwiedzających. Tam Tadeusz SP1JF demonstrował stacje zainstalowane na rowerze.

W dniu 23 .01.1937r. Odbyło się Walne Zebranie członków PKK. Na sekretarza klubu wybrany został Tadeusz SP1JF. W wynikach stacji SP biorących udział w IV Zawodach Międzynarodowych PZK 1937 (Obecnie SPDX Contest) SP1JE figuruje na 36 miejscu w klasyfikacji stacji SP.

Zmarł 4.02.1978 r. i prawdopodobnie pochowany jest na cmentarzu w Poznaniu.

JERZY I. CHMIELEWSKI, SP5LP, „Leniwy Papcio”

Jerzy Chmielewski urodził się w Warszawie 22 kwietnia 1930 roku (jest zatem młodszy dokładnie o dwa miesiące od PZK). Pierwszy kontakt Jurka z radiem to rodzinny odbiornik kryształkowy „Detefon”, a następnie odbiornik lampowy z prawdziwego zdarzenia, który został potem skonfiskowany przez okupanta wkrótce po upadku Warszawy. Przeglądając ogromne zbiory książek ojca znalazł przedwojenny kalendarzyk, w którym jeden z rozdziałów był poświęcony radioamatorstwu. Były w nim opisane zasady prowadzenia łączności na falach krótkich oraz podane informacje na temat alfabetu Morse’a i podstawowych kodów Q. W tym momencie został - jak sam twierdzi - „nieuleczalnie zarażony bakcylem krótkofalarstwa”. Po zakończeniu wojny zbudował odbiornik kryształkowy i powiesił antenę, aby można było odbierać audycje Polskiego Radia z nadajnika w Raszynie.

Czytaj więcej: JERZY I. CHMIELEWSKI, SP5LP, „Leniwy Papcio”

EMIL JURKIEWICZ SP2CC (1891-1980)

Emil Jurkiewicz urodził się 15.07.1891 r. w Gródku Jagielońskim niedaleko Lwowa.
Ukończył realne gimnazjum we Lwowie. Został przydzielony do formacji wojsk łączności, gdzie zainteresował się łącznością radiową. Dowództwo widząc jego zainteresowanie wysłało Emila na szkolenie w tym zakresie, które procentowało w udoskonalaniu posiadanego sprzętu i uzyskaniu oraz sprawniejszej radiotelegraficznej łączności.
W jednym z „Radjo- Amatorów” wydawanych przez braci Odyńców przeczytał o lwowskich krótkofalowcach. Szybko został członkiem LKK z numerem 26 na pierwszej liście.
Doświadczenie i zasługi przyczyniły się do uzyskania pracy w łączności również po odzyskaniu niepodległości. W 1918 r powołało go na stanowisko kierownika technicznego radiostacji na poznańskiej cytadeli. Radiostacja ta jako pierwsza stacja wojskowa, w odrodzonej Polsce, przekazana została Ministerstwu Poczt i Telegrafów a Emil został pracownikiem tego resortu. W 1922 r. skierowany został do budowy radiostacji w Grudziądzu a po jej wybudowaniu został jej kierownikiem.

Czytaj więcej: EMIL JURKIEWICZ SP2CC (1891-1980)