SP OTC SP Old Timers Club

Historia SPOTC

Po zakończeniu działań wojennych na terenie Polski grupa przedwojennych nadawców już 13 października 1946 roku rozpoczęła działania mające na celu reaktywowanie Polskiego Związku Krótkofalowców. Omówiono przedstawiony przez kolegę Musiałowicza ex SP1YX projekt statutu PZK, powołano komitet organizacyjny na czele, którego stanął Rościsław Ksionda ex SP2RC.

Wszystkie kolejne Zjazdy PZK miały na celu umożliwienie uzyskiwania licencji dla nadawców, organizacji sieci terenowej dokonano podziału kraju na 9 okręgów.

W początkach roku 1949 zostały wydane pierwsze licencje.

Tak zbudowano podstawy powojennej działalności Polskiego Związku Krótkofalowców. postępujący w początkach lat 50-tych pęd do centralizacji doprowadził do zjednoczenia Towarzystwa Przyjaciół Żołnierza, Towarzystwa Przyjaciół ORMO i Polskiego Związku Krótkofalowców – w Ligę Przyjaciół Żołnierza.

Sytuacja ta trwała do roku 1956 –ego. 23 Lutego 1956 roku ma miejsce narada aktywu krótkofalarskiego w wyniku, której postanowiono zreorganizować strukturę krótkofalarstwa w Polsce. Ponowna reaktywacja Polskiego Związku Krótkofalowców następuje na mocy uchwały Naczelnej Rady Radiokłubów, powołano komitet organizacyjny mający na celu przygotowanie Zjazdu PZK, który odbywa się 23 czerwca 1957 roku. Na Zjeździe tym wybrano Nowy Zarząd, który tak jak i kolejne Zjazdy miał głównie na celu odbudowę struktur terenowych, nawiązanie kontaktów z IARU i innymi organizacjami krótkofalarskimi świata.

Dla utrzymania więzi przedwojennych nadawców z inicjatywy SP7HX, SP5YX oraz SP5FD odbył się 27 listopada 1966 r. Warszawie zjazd polskich Old timersów.  Niestety nie doszło w tym okresie do utworzenia ram organizacyjnych Klubu.

Kolejne spotkanie old timers’ów odbyło się w Bydgoszczy w początkach lat 70-tych.

  Rozpoczęto ponownie dyskusję nad powołaniem w ramach PZK „organizmu” mającego na celu stworzenia warunków zrzeszenia nadawców z dłuższym stażem pracy w eterze.

   Warunki te zostały spełnione po ponownym spotkaniu grupy gdańskiej przedwojennych nadawców dniu 25 stycznia 1976 roku został powołany Klub Seniorów PZK przy Zarządzie Oddziału Wojewódzkiego PZK w Gdańsku. Pierwszymi członkami założycielami byli w ogromnej większości krótkofalowcy przedwojenni przekonani o słuszności powołania tego klubu znaki wywoławcze tych ludzi są znane starszym wiekiem i stażem krótkofalowcom.

    Pierwszą dziesiątkę w kolejności alfabetycznej tworzyli SP2AN, SP2AO, SP2CC, SP2CX, SP2DX, SP2GMH, SP2GS, SP2JS, SP2MQ, SP2SJ.

Przewodnictwo tej zacnej grupy objął Tadeusz SP2AO, który przez wiele kolejnych lat kierując  Klubem docierał różnymi drogami do krótkofalowców przedwojennych rozsianych po całym kraju. Opracowano pierwszy regulamin klubu określającego warunki przynależności. Zadecydowano o konieczności utworzenia Księgi Wieczystej, która stała się jednocześnie listą członków klubu.

Z chwilą powołania klubu i przekazaniu o tym informacji rozpoczęły napływać z całego kraju zgłoszenia. Klub rozrastał się, czego naturalną konsekwencją  było wystąpienie do Zarządu Głównego PZK o rejestrację Ogólnopolskiego Klubu Seniorów PZK. Uchwałą ZGPZK z dnia 15 lutego 1985 roku Klub został zatwierdzony jako klub specjalistyczny pod do dzisiaj aktualną nazwą przyjmując skrót SPOTC na wzór podobnych klubów na całym świecie.

 Celami, jakie postawił sobie Klub Seniorów do realizacji było:

1. Skupianie seniorów krótkofalarstwa polskiego,

2. Zbieranie i przechowywanie dokumentów i pamiątek świadczących o chlubnej tradycji polskiego krótkofalarstwa,

3. Działanie na rzecz niesienia pomocy technicznej seniorom-krótkofalowcom,

4. Organizowanie wymiany doświadczeń i wspomnień przez urządzanie zjazdów i spotkań towarzyskich,

5. Reprezentowanie interesów członków klubu wobec organów PZK,

6. Podejmowanie kontaktów z zagranicznymi klubami krótkofalowców –seniorów,

7. Propagowanie wzorowej pracy w eterze,

8. Podejmowanie inicjatyw publicystycznych i wydawniczych popularyzujących historię i tradycje krótkofalarstwa polskiego.

Powyższe cele zostały ujęte w znowelizowanym Regulaminie klubu, który został przyjęty na zjeździe w Piekarach Śląskich w roku 1993.Regulamin ten z bardzo małymi zmianami obowiązuje do chwili obecnej regulaminie tym ustalono jednoznacznie warunki przyjęcia do klubu- w tym podstawowe tj. minimum 25 lat od chwili uzyskania pierwszej licencji i rozpoczęcia pracy na pasmach amatorskich oraz przynależność do Polskiego Związku Krótkofalowców. Pomimo różnego rodzaju prób zmiany powyższych punktów –nigdy nie uzyskały one aprobaty uczestników Zjazdów.

     Pierwszy zjazd Założycielski Ogólnopolskiego Klubu Seniorów PZK odbył się w Gdańsku. Ustalono na nim podstawowe zadania dla nowo powołanego Klubu zatwierdzono pierwszy regulamin i ustalono konieczność zorganizowania stałych, co niedzielnych spotkań członków klubu w paśmie 80 metrów.

Spotkania te miały na celu nawiązanie ścisłych kontaktów koleżeńskich przekazywania informacji organizacyjnych i innych. Poszukiwano miejsca na paśmie tak, aby spotkania te nie kolidowały z normalną pracą na tym paśmie. Po kolejnych próbach ustalono, że częstotliwością spotkań będzie +/- 3.695 MHz. Miejsce najmniej kolidujące w czasie trwania różnego rodzaju zawodów/po za ustalonym band planem IARU/Ilość stacji biorących udział w tych spotkaniach systematycznie wzrastała podobnie jak i ilość stacji słuchających /dane z listownych opinii i kontaktów radiowych/

   Aktualnie biorą w nich udział zarówno członkowie SPOTC jak również sympatycy klubu i wszyscy inni krótkofalowcy pragnący prowadzić z nami rozmowy na ustalonych wcześniej zasadach. Poruszane w tych spotkaniach sprawy klubowe sprawy Związku, przekazywane różnego rodzaju informacje a nade wszystko miła koleżeńska atmosfera tych rozmów stworzyła pewnego rodzaju poranną „audycję radiową przyciągającą dużą ilość słuchaczy.

Przekonujemy wszystkich, że można i trzeba w amatorskich spotkaniach radiowych przestrzegać zarówno Regulaminu Radiokomunikacji jak również Kodeksu opublikowanego przez P. Sagala. Łączy nas zarówno wspólne hobby jak również prawdziwa koleżeńska przyjaźń, zacieśniana zarówno w kontaktach radiowych jak i kontaktach bezpośrednich.

Nasze aktualnie od roku 1991 zjazdy utrwaliły przekonanie o konieczności, co rocznych spotkań w różnych miejscach naszego kraju. Zgodnie z regulaminem klubu co cztery lata odbywają się Zjazdy Sprawozdawczo- Wyborcze, co roku Zjazdy Sprawozdawcze traktowane jako spotkania towarzyskie. Co raz częściej biorą w nich udział nasze Panie-urozmaicając te wspólnie spędzane chwile.

Atmosfera wszystkich spotkań była specyficzna, porównywalna ze spotkaniami rodzinnymi. Były i są nadal spotkaniami dobrych przyjaciół.

Wśród członków klubu było wiele znanych postaci polskiego krótkofalarstwa tych, którzy tworzyli jego zręby w latach 20 i 30-tych okresu przed II wojną światową. Ich znaki zapisane w Liście Wieczystej klubu nie ulegną zapomnieniu. Wielu już odeszło od nas nie zapomnimy nigdy o naszej koleżance Helenie Bratescu-Malinowskiej ex SP3KYL powojennej SP3RAI –pierwszej kobiecie, która już w latach 20-tych rozpoczęła swoją przygodę z radiem. Znaki założycieli klubu i wielu innych a wśród nich twórcy legendarnej „Błyskawicy” SP7LA Antoniego Zębika, Zbyszka SP8HR, Adama SP6OF, i wielu innych będą świadczyły o wartości naszego klubu.

Zostało ich wśród nas już niestety nie wielu, niektórzy z żyjących nie uprawiają już swojego hobby przeważnie ze względów zdrowotnych, ale są zawsze z nami.

Działalność klubu rozpoczęło 10 członków założycieli aktualnie na Liście wieczystej klubu zapisano ponad 400 członków.

Dla naszych członków w roku 2000 zarząd klubu przygotował i wydał płytę CD, na której znajdowała się baza członków oraz prezentacja klubu. Okazało się, że był to pomysł trafiony/zrealizowany przez SP2JPG, SP2IW i SP2ATF, powiększono bazę zdjęć członków zebrano brakujące Krótkofalarskie Życiorysy oraz wiele zdjęć historycznych wartych umieszczenia w tym zbiorze. Nawiązano współpracę z kolegą tworzącym na stronie SPDX Klubu dział historyczny polskiego krótkofalarstwa. Korzystając z akt naszych członków przekazano materiały związane z Ich działalnością, zdjęcia i inne dokumenty. Powyższe działania mają na celu ocalenie od zapomnienia działalność tych, którzy tworzyli polskie krótkofalarstwo w latach przed wojennych okresie wojny i okresie po wojennym.

W czasie naszego XIX Zjazdu w m. Borki k/Tomaszowa podjęliśmy uchwałę o powierzeniu kol. Ryszardowi SP4BBU wysiłku nad wydaniem książki –zbioru opracowań o działalności niektórych naszych kolegów.

Zaapelowano o to, aby udostępnić własne wspomnienia w/w koledze, który zainicjował tego typu wydanie.

Kilka faktów wymagających odnotowania:

• Pierwszym Prezesem Klubu w latach 1976 – 1993 był kol. Tadeusz Karolczak SP2AO, któremu na Zjeździe w Piekarach nadano tytuł Honorowego Prezesa SPOTC.
•  Od roku 1993 po rezygnacji Kol. Tadeusza z dalszego pełnienia funkcji Zjazd powierzył dalsze prowadzenie klubu Kol. Ryszardowi Czerwińskiemu SP2IW,
•  W roku 2015 po 23 latach prowadzenia Klubu rezygnację, ze względów zdrowotnych  złożył kol. Ryszard Czerwiński SP2IW. Zjazd wybrał nowy Zarząd Klubu na czele którego stanął kol. Grzegorz Walichnowski  SP3CSD.
• W roku 2004 członkowie Klubu czynnie włączyli się w akcję budowy repliki radiostacji powstańczej Burza. Pod okiem twórcy radiostacji Antoniego Zębika SP7LA, nasi członkowie zbudowali wierną działającą replikę tejże radiostacji, która w 60 rocznicę Powstania została przekazana Muzeum Powstania Warszawskiego .
• Klub SPOTC posiada własną stronę internetową 
• Posiada wydaną licencję stacji klubowej SP0OTC
• Wydaje Dyplomy członkowskie dla członków klubu, prowadzi archiwum członków SPOTC,
•  Od roku 1985 prowadzi niedzielne spotkania członków i sympatyków klubu w paśmie 80 metrowym /3.695 MHz./ O godzinie 8-ej czasu lokalnego w okresie zimy i o godzinie 7-ej czasu lokalnego w pozostałym okresie.
•  Co roku w 3 weekend stycznia odbywają się Zawody OTC. Data ta nie jest przypadkowa ale jest zbieżna z datą powołania Klubu.
• Organizowane są okolicznościowe Akcje Dyplomowe dla upamiętnienia różnych wydarzeń historycznych.
• Organizuje okolicznościowe wystawy związane z historią polskiego krótkofalarstwa.

 Działalność naszego klubu trwa nadal i nadal odnotowywane będą jego działania. Współpraca nas wszystkich zapisze w historii klubu kolejne osiągnięcia i losy jego członków.