HELENA MALINOWSA-BRATESCU SP3RAI (1905- 1995)

Helena Malinowska urodziła się 24.02.1905 r. w San Francisco (USA). Tam też skończyła 8 klasową szkołę. Z radiem spotykała się jeszcze w stanach około 1928 r. Jej bracia przeprowadzili próby radiowe a Helena występowała przed mikrofonem. Po przyjeździe do Polski zamieszkała w Poznaniu przy ul. Łąkowej 7 i ukończyła Szkołę Handlowa im. Preiss. Jej brat przyrodni Henryk Walczyński (TPKW, SP3KW (po wojnie SP3OCM) przygotował Helenę do pracy w eterze, nauczył ją alfabetu Morse a, kodu Q. Przeważnie jak pisała przeprowadzała łączności zagraniczne. Rozpoczęła jak opisuje w piśmie do SP OTC z dnia 22.VIII 1984 r. pracę pod znakiem SP3YL. W 1929 r została członkiem Polskiego Klubu Radionadawców w Poznaniu - legitymacja nr 29. Po pewnym czasie zaczęła nadawać, również z Poznania pod tym samym znakiem Janina, żona Mariana Burcharda SP3PB. Zarząd klubu chcąc znaleźć wyjście z tej niezręcznej sytuacji, zaproponował obu paniom zmianę znaków tj. aby Helena pracowała pod znakiem SP3KYL, natomiast Janina SP3PYL. Obie panie wyraziły na to zgodę. Pracując aktywnie pod tymi znakami wzbudziły duże zainteresowania, gdyż były to YL-ki i pierwsze stacje używające sufiksów trzyliterowych. Ale, jak pisała Helena, Janina nie dotrzymała słowa z chwilą rozpoczęcia wydawania oficjalnych zezwoleń przez Ministerstwo Poczt i Telegrafów Janina wystąpiła do MPiT o wydanie zezwolenia z sugestią otrzymania znaku SP1 YL. Ministerstwo przychyliło się do prośby i wydało zezwolenie na prace pod znakiem SP1 YL. Tymczasem Helena podczas swoich łączności spotkała na paśmie rumuńskiego krótkofalowca Cezarego Brattescu CV5AV(porucznika armii rumuńskiej), wówczas stałego korespondenta Krótkofalowca Polskiego.

Czytaj więcej: HELENA MALINOWSA-BRATESCU SP3RAI (1905- 1995)

Ginter Paweł Kaniut SP9RG (1919-1994)

Ginter Paweł Kaniut SP9RG urodził się 27.06.1919 r. w Radzionkowie. Szkołę powszechna ukończył w Radzionkowie a naukę w szkole średniej kontynuował w Tarnowskich Górach.
Krótkofalarstwem zaczął się interesować od roku 1937 r. Poznał Józefa Sosińskiego SP1AT z Wełnowca, który ułatwił mu wejście w świat krótkofalarstwa. Nauczył się znaków Morse a co umożliwiło mu prowadzenie nasłuchów. W maju 1937 roku wstąpił do Krakowskiego Klubu Krótkofalowców i otrzymał znak nasłuchowy SPL-508.
Już wtenczas rozpoczął budowę nadajników telegraficznego o mocy 40 W i dwudziesto watowego do pracy na fonii. Ten sprzęt posłużył do pracy z wszystkimi kontynentami ale pod znakiem starszego kolegi-nauczyciela SP1AT.
W listopadzie stanął do egzaminu przed komisją KKK a licencję otrzymał 31 maja 1938 r.
W tym samym roku bierze udział w niemieckich zawodach DJDC, w których zajął 4 miejsce wśród nadawców SP.
W 1938 roku buduje kolejny nadajnik o mocy 50 W w tak zwanym układzie szafkowym.
W styczniu następnego roku nadajnik ten można było oglądać na wystawie zorganizowanej przez Śląski Klub Krótkofalowców w Katowicach.

Już w pierwszym roku aktywności na pasmach otrzymał dyplom WAC za łączności foniczne.W 1939 przenosi się z klubu w Krakowie do nowo powstałego Śląskiego Klubu Krótkofalowców.

W ostatnim numerze przed wojną KP nr 8/39 opisał swój sprzęt i osiągnięcia oraz radę dla początkujących.
„Stacja radzi wszystkim nowicjuszom rozpoczynać raczej od prymitywnego xmtra i receivera, aby uniknąć niepowodzeń a później powoli aparaturę udoskonalać. Odradza natomiast kupować broadcaslingowego supera i gotowe nadajniki, montowane przez kogo innego dlatego, że to się mija z celem”
 Latem 1939 r. uczestniczył w Dorocznej Wystawie Radiowej w Warszawie, na której eksponuje własnej produkcji radiostację foniczno-telegraficzna o mocy 100 W. Miejscem wystawy był gmach YCMA przy ulicy Konopnickiej. Wybuch II Wojny Światowej i związana z nią obrona Warszawy zamieniło miejsce wystawy na siedzibę stacji krótkofalowej „SP42” podległej Polskiemu Radiu.

Czytaj więcej: Ginter Paweł Kaniut SP9RG (1919-1994)

Zdzisław Bieńkowski SP6LB

Zdzisław Bieńkowski SP6LB urodził się 1 stycznia 1929 roku w Łodzi. Tam też dorastał i edukował się. W czasie ostatnich dwóch lat wojny był gońcem w Hurtowni Ziemniaczanej w Łodzi. W tym samym czasie zajmował się czynnym prowadzeniem nasłuchów Londynu i przekazywał wiadomości komórką Polskiego Podziemia w Łodzi.

W roku 1948 zajął się organizacją Klubu Krótkofalowców przy Politechnice Łódzkiej a rok później został Sekretarzem Oddziału Łódzkiego Zarządu PAK. W 1950 roku został  prezesem ZO PZK w Łodzi i delegatem na Krajowy Zjazd PZK. Był też delegatem na „zjazd  połączeniowy” powołujący Ligę Przyjaciół  Żołnierza.W tym samym roku został członkiem Zarządu  Grodzkiego LPŻ w Łodzi  i jednocześnie opiekunem sekcji łączności i Radio Klubu w Łodzi. W 1951 roku został Kierownikiem Gabinetu Radiowego w Młodzieżowym Domu Kultury i wtenczas zdał egzamin na świadectwo uzdolnienia . 

Rok później otrzymał licencję i znak SP7LB i natychmiast uruchomił nadajnik na LD 30. Pierwsze QSO przeprowadził w paśmie 20 metrów  z USA. W 1952 roku ukończył Politechnikę Łódzką  w specjalności budowy maszyn i urządzeń elektrycznych. W czasie ostatnich dwóch lat studiów był asystentem na katedrze miernictwa elektrycznego. Po ukończeniu studiów  podjął pracę w Wytwórni Prostowników Rtęciowych „Katoda” w Łodzi na stanowisku Kierownika Kontroli Technicznej.

Czytaj więcej: Zdzisław Bieńkowski SP6LB

Jan Świtalski SP8MJ (1912-1999)

Jan Świtalski SP8MJ urodził się 23.06.1912 r. w Zagórzu koło Sanoka. Od rozpoczęcia I Wojny Światowej do listopada 1945 roku mieszkał we Lwowie. W roku 1931 w tym pięknym mieście ukończył szkołę średnią.
Kolejnym krokiem edukacji był Wydział Prawa Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie.
W roku 1937 ukończył też studium uzupełniające przy Wydziale Prawa co w efekcie dało mu tytuł magistra praw i nauk dyplomatycznych.
Zainteresował się radiotechniką gdy przeglądał czasopismo „Radjo”. Następnie samodzielnie wykonał odbiornik na którym przeprowadził pierwsze nasłuchy.
W 1934 r. wstąpił do Lwowskiego Klubu Krótkofalowców. Otrzymał licencje nasłuchową ze znakiem PL 376. W roku 1936 r. po rezygnacji Jana Ziembickiego SP1AR został sekretarzem LKK. Również w 1938 r. został kolejny raz wybrany sekretarzem Klubu.
Był jednocześnie członkiem komisji egzaminacyjnej, komisji eterowej i sadu polubownego.
W marcu 1937 r. otrzymał licencje nadawcza ze znakiem SP1MJ. I już w tym samym roku w grudniu zdobył dyplom WAC co jak na ówczesne czasy, było wyczynem godnym uwagi. Natomiast w kwietni 1939 r. miał już potwierdzone 77 krajów. Był w gronie najaktywniejszych członów klubu.
W czasie gdy był kierownikiem sekcji Radiotechnicznej LKK prowadził na kursach krótkofalarskich m.in. naukę alfabetu Morse'a.
Brał udział w wielu zawodach krajowych i międzynarodowych. W V Międzynarodowych Zawodach PZK zajął 3 miejsce. Przeprowadził w tych zawodach 503 łączności z 39 krajami na sześciu kontynentach co na czasy przedwojenne tych zawodów było absolutnym rekordem.

Czytaj więcej: Jan Świtalski SP8MJ (1912-1999)

Adam Zaleski SP6OF (1907-2006)

Adam Mieczysław Zalewski urodził się 6 listopada 1907 r. w Zborowie w powiecie tarnopolskim. Rodzicami jego byli Aleksander i Teofila z d. Kańska. Po ukończeniu szkoły powszechnej kontynuował naukę w VIII  Państwowym Gimnazjum im. Króla Kazimierza Wielkiego o kierunku Matematyczno - Przyrodniczym we Lwowie. Maturę uzyskał w 1929 r. Wtenczas już budował własnoręcznie pierwsze odbiorniki krótkofalowe.

Służbę wojskową obywał w Szkole Podchorążych Piechoty nr 7 w Śremie. Po szkole został skierowany do JW. w Złoczowie. Tam podjął decyzje o pozostaniu w wojsku. Otrzymał skierowanie do Szkoły Podchorążych  Inżynierii w Warszawie. Szkołę tą ukończył w 1933 r. z wynikiem dobrym w stopniu podporucznika  wojsk łączności. Pierwszym jego miejscem służby zawodowej był Brześć nad Bugiem. Został dowódcą plutonu łączności. Już w 1935 roku otrzymał awans na stopień porucznika i powierzono mu stanowisko dowódcy kompanii łączności. W 1937 r. wstępuje do Wileńskiego Klubu Krótkofalowców. W tym samym roku otrzymuje licencje o znaku SP1OF. Pod tym znakiem pracuje z Twierdzy Brzeskiej. „Krótkofalowiec Polski” nr 6 z 1937 r. pisze o dobrych wynikach SP1OF. Z uwagi na to, że wydawanie licencji z prefiksem SP1 dobiegło końca  w 1937 roku  Ministerstwo Poczt i Telegrafów przydzieliło krótkofalowcom  prefiksy SP2 i SP3.

Czytaj więcej: Adam Zaleski SP6OF (1907-2006)

Zbigniew Rybka SP8HR

Zbigniew Rybka SP8HR urodził się 12 .10.1915 r. w Kraśniku. Krótkofalarstwem zaczął się interesować szkole średniej. Mając 14 lat zbudował nadajnik QRP (Hartley) oraz odbiornik krótkofalowy 0-V-1. Dodać należy, że pierwsze kroki stawiali wraz  z ojcem znanego obecnie  wszystkim Ryszarda SP2IW z Bydgoszczy. Ojciec Ryszarda prowadził w Kraśniku sklep z odbiornikami radiowymi wraz z warsztatem. Jako bardziej doświadczony w konstrukcjach pomagał Zbyszkowi w budowie odbiorników a później nadajników. Niestety Zbyszkowi jako doświadczonemu nasłuchowcowi nie udało się przekonać swojego kolegi do krótkofalarstwa.

W sposób nielegalny zaczął pracować pod wymyślonym znakiem SP3ZR. Jednak w obawie przed ewentualnymi konsekwencjami ze strony szkoły szybko zawiesił swą działalność. Rozebrał nadajnik.  Po zdaniu matury rozpoczął  studia prawnicze choć marzył o  politechnice na, którą nie mógł sobie pozwolić ze względu na  trudna sytuacje materialną. Równolegle pracował zarobkowo jako radiotechnik.

Czytaj więcej: Zbigniew Rybka SP8HR

Jan Władysław Bonikowski SP3AXI

Jan Władysław Bonikowski SP3AXI urodził się 04.081927 roku w Wągrowcu. W jednym zdaniu można o Janku powiedzieć patriota, wyjątkowy instruktor harcerski, krótkofalowiec - społecznik, filatelista.

Przykład dawany przez ojca Antoniego, który był był powstańcem wielkopolskim oraz dekalog i prawo harcerskie przyjęte bezwarunkowo były jego życiowym drogowskazem. W/w były przyczyną powołania młodego Janka do wojska na wyjątkowych zasadach. Konstanty Rokossowski proponował takim ludziom służbę w kopalniach jak więźniom politycznym. Po wojnie ratował groby ofiar stalinizmu i hitleryzmu zamordowanych w rawickim więzieniu. Z jego inicjatywy szczątki pomordowanych przeniesiono do wspólnego grobu.

Czytaj więcej: Jan Władysław Bonikowski SP3AXI